Tadhana Ang Saklap Mo…..
Bata ka pa lang dalawa na ang ina na iyong kinagisnan. Hindi mo alam kung kilala nila ang isa’t isa. Ang alam mo lang parehas silng mapagmahal. May ina ka sa bahayat may ina ka rin sa labas. Sa tuwing lumalabs kayo ng iyong ama nakikita mo ang iyong ina sa labas. Wala ka pang alam sa mga nangyayari. Ayaw mo na alamin at ayaw mo na ding magtanong pa dahil natatakot ka. Dumating ang araw na ang kaharap sila, doon na nag simula mag bago ang buhay mo. Doon modin nakita umiiyak ang ina mo sa labs at ina mo sa bahay, ito na rin nag simula ng pag tatalo ng iyong ama at ina. Puno nang sigawan, bangayan at sisihan. Wala kang kamalay malay sa mga nangyayari.
Dumating sa punto na napilitan umalis ang iyong ina na kasama ka. Dito sinabi ng iyong ina na Kaya nyo na wala ang iyong ama, kahit wala kapang muwang sa nang yayari ikw ay na paluha at umiyak. sinabi sayo ng iyaong ina na “anak kasama mo ko andito naman sinanay para alagaan ka di na natin kailangan ang iyong ama mamumuhay tayo nang wala sya” at dun mo nakita ang luha ng iyong ina at lalo ka humagolgol sa pagiyak.
Lumipas ang ilang buwan, npansin mo ang pag babago ng iyong ina di momawari kung bakit pero alam mo na simula na wala sa buhay ng nanay mo ang iyong ama nakita mo ang tunay na ngiti ng iyong ina, ngiti na di maiukumpara sa ahit na ano. Isa lang pumasok sa isip mo nang mga oras na iyon, “kung kelan kulang na kayo sa hapag kainan doon pa sumaya ang iyong ina na tila nakahinga sa isang mahigpit na pagkakakulong.Lumipas ang oras, araw, buwan, at taon. Isa kanang mag-aaral sa kolehiyo, bagong buhay na ang kinagisnan mo bagong pamilya kasamaang iyong ina,isang mas masayang buhay ang naibigay niya sa iyo.
Papasok ka na sa prestiyosong paaralan. Tumatama sa balat ang sinag nang araw. Isang magandang senyales para simulan ang masayang araw isang magandang ngiti ang bitbit mo hagang sa “ARAY” isang bolang volleyball ang tumama sa ulo mo dahilsa lks ng pagkakatama sayo n tumba ka at nag klat angmga dala dala mong libro kabilang ang salamin mo. Lumabo ang paanngin mo at may isang parang anino na palapit sayo, nang palapitnanang palapit unti unti mo nang naaning ang kanyang mukha isang babae pala sa iyong paaralan. lumapit siya sayo at sabay sabing “ok kalang ba? sorry na palakas ang spike ko” di mo maaninag ang kanyang mukha ng maayos dahil sa wala ang salamin mo at nasa sinag araw ang iyong mga paningin. tinulungan kanyang tumumayo at kuhain ang mga nag kalat mong gamit. nang iyong sinuot ang iyong salamin isang babaeng maganda pala ang nasilayan mo, humanga kasa kagandahan nya dimo na na pansin na ang natinitigan mo na sya ng matagal nang bigla biglang nagtawananang mga kasama nya sa pag prapractice ng volley ball, nakita mong biglang nataranta ang babaeng nakatama sayo ng bola at sinbing “mukang kailangan kitang dalhin sa klinik ng malunasan yang pagdudugo ng ilong mo” lalong nag tawanan ang mga kasama nya. dun mo ang na pansin na nag nonose bleed kana pala. nag hanap kang pangtapal agad sa nag dudugo mong ilong at sabay sabi na lang na “di ok lang malayo anman sa bituka to” nakita mong nagaalala siya sa iyo at kinumbinsi mo na lng syang ok ka lng at nag pasalamat ka tulong na ginaw nyang pag pulot ng mga gamit mo.
Buong araw asa iskwelahan ka lang ang damingmong aktibidades n ginawa,pero pilitparing sumasagi sa isip mo ugn babaeng nakatama sayo ng bola, dahil sa ayaw mo n munamag isip ngkung ano ano dinaan monalang sa tulog ang lahat. Kinabukasan pag pasok mo di mo makitaang school i.d. mo nag tatakaka kung saanito na punta, di mo malala kung san mo din nailagay. pinilitmong kausapin ang gwardya sa gate ng school nyo para makapasok ka nakasi major exam nyo na at late kana. “manong guard nakalimutan ko alng po” ngunit iling lamang ang sagot saiyong gwardya. nang biglang may “manong pagpasensyahan nyo na po tong boyfriend kona iwan nya kasi ung i.d. nya sa bahay namin sadya kasi malilimutin” pag lingon mo ung babaeng nakatama sayo ng bola. nakahawaksiya syong mga braso paalayo sa gate. hinayan mo lang siyang humawak at sinakyan ang gimik nya, hangang sa makalayo kayo sa paningin ng gwardya. nang nakalayo na kayo inalis nya na ang pag kakahawak sayo sa braso at sinbing “Sorry ulit kahapon, at di mo pala napansin na nahulog pala ung i.d. mo nung tinamaan kita ng bola, trish nga pala. sabay ngiti syo at alok nang pakikipagkamay. “terrence” sabay hawak sa kanyang mga kamay. dito nag simula anginyong pag kakakilanlan. di nag laon nanging mag kaklase kayo sa ibang subjects, dahil dito lalong lumalim ang pag kakibigan nyo.
Nang tumatagal unti unti nang nahuhuog ang loob mo sa kanya lalot sa mga simpleng bagay na ginagawa nya lalot malambing at pala kaibigan lagn sya pilit mong iniwaksi sa isipn mo na may kahulugan ang ginagawa nyasayo. Minsan sa LRT hindi sinasadya ng pag kakataon na mag kasabay nasilayan mo na sya ngunit di mo alam kung na pansin ka nya. pumasok ka kugn saan sya pumasoknag patay malisya kang di mo alam na nakita mo na sya. dahil sa sobrang sikip natitigan ka nya at “uy anjan ka pala” sa bay ngiti sayo. Habang nag uusap kayo, lalo pang sumikip at unti unti kayong nagkalapit. Salamat sapag kakataon dahil may mga lalaking na kainom namuntik nang mag boxing sa loobng tren, niyakap mo sya at iniwas kung nasaan ang dalawang lasing. “mas mabuting dito ka sa pwesto ko baka biglang mag suntukan nalang yan.” at niyakap kanya amoy na amoy mo ang pabango na gamit nya nung mga oras na yun. gusto mo nang sabihin sa kanya ang nadadama mo ngunit na tatakot ka parin.
Matapos ang pangyayaring yun napagisipisip mong malabong magustuhanka nya at masasaktan ka lang sa gandang nyang yun marami kang kakumpetensya. takot ka sa rejection, natatakot kang pag na reject ka nya masira ang pag kakaibigan nyo. natatakot ka dahil wala kang pinang hahawakan di gaya ng iba nga manliligaw. Dahil sa pag layo mo di maiwasang di nya mahalatana umiiwas ka sa kanya kaya lumapit sya sayo “rence may problema ba tayo? bakit ba iniiwasanmo na ko dalwang linggona tayong di mag ksama kumain di na rin tayo lumalabaso kayadi kana sumasama samin? may nagawa ba ko?” di ka makasagot ng maayos sa kanya tanging nasasambit mo lang ay ”basta” dahil sa kakapilit nyabigla mong nasabing “bat ba kasi di mo na lang sagutin ung mga nnliigaw sayoat batganyan ka ba sakin. di mo ba alam sa bawast oras na nakakasam kita napapamahal kana sakin alam mo bang natatakot ako masira pag kakaibigan natin matagal ko na tong tinatago kaya nga lagi kita sinsaihan bat di mo na sagutin un o kaya yun gwapo naman sila may kotse, sikat di gaya ko, ako ayoko mag isip ng kung ano ano dahil alam kong kaibigan lang tingin mo sakin. ako mismo sa sarili ko alam kong wala ako sa kanila kaya kahit minsan di ko sinabi sayo to na gusto kita na mhal kita” at isa lagn sinabi nya sayo “daig o pa ko para kang babae dami mong sinasabi uang una sa lahat bat ngaun mo lang yan sinasabi di moba alam matagal na kong may gusto sayo, pangalawa nahulog na loob ko sayo noon pa lang.natatakot lagn din ako baka kaibigan lang tingin mo sakin”
Mahal kanya at mahal mo sya. ano p nga ba ang susunod na mang yayari.
matposang pangyayaring iyon, dun mo na intindihan ang salitang kaligayahan.
Isa nanmang mganda araw ang mag sisimula sa kabanata ng inyong relasyon isang magandang araw parasayo dahil itoang araw na pinakahihintay mo ang araw na kung saan pakikilala ka na nya sa kanyang pamilya. Nasa tapatkna ng bahay nila biglang nadama mo ang kakaibing kaba. Hindi mo alam kung bakit pero kakaiba ang kabang nadadama mo. Alam mong may mangyayaring kakaiba iba tong kutob na nadadama mo. Pinindot mo na ang Door Bell ng bahay nila “dingdongg” pagbukas ng gate na silayan mo na ang ngiti ni trish at isang minit na yakap ang sumalubong sayo. Ngunit di padin nawala ang takot at ang kakaibang kutob na nadadama mo. Di na ibsan ng yakapat mainit na pag salubong sayo ni trish ang nadadama mo. Habang mag kayakap kayo sabay salubong din ng mga magulang ni trish sayo. NGunit imbes na ngitiat tuwa ang ndama mo lalong dumagundong ang kaba takot sa puso mo. nakita mo muli ang isang taong matagal nang wala sa buhay mo. di kana maka kilos maka galaw s kina tatayuan mo. nilapitan ka nyaat humawak sayong braso. Tila nag balik ng lahat ang nakaraan parang isang palabas ang nakita mo, malinaw detelyado ang mga pangyayari.
Mainit na luha ng pumatak sayong mga pisngi, isang hikbi at isang malakas na pag hinga. Ang taong akala mo wala na at pinatay mo na saiyong ala ala ay nasaharap mo ngayon. Hindi mo na alam ang gagawin mo ngayon. Ang iyong ina sa nakaraan ay nasaharapan mo ngayon at ang pinaka masaklap pa nito iisa kayo ng ama parang isang nakakatakot na pelikula angnararanasan mo ngaun dahil ang mga multo sayong nakaraan ay nasaharapan mo ngayon. Ito ng dahilan bakit lumaki kang sira ang pamilyang kinagisnan mo. lalong umgos ang luha mo nang makita mo si trish na takang taka sa nangyayari. Lumapit ka sa iyong kasintahan at sinambit mong
“maha kita kapatid, mahal na mahal kita, naging biktima tayo ng mga pagkakamali nang ating mga magulang”
